دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
THE EVALUATION OF P-WAVE PROPAGATION ON THE SEISMIC BEHAVIOR OF STRAIGHT STEEL PIPELINES IN LAYERED SOILS
بررسی نحوه ی انتشار امواج P در رفتار لرزه یی خطوط لوله ی مستقیم فولادی در خاک های لایه یی
3
14
20879
10.24200/j30.2018.1656.1916
FA
امین
غزنوی اسکوئی
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
اصغر
وطنی اسکوئی
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
0000-0001-6489-8508
Journal Article
2016
11
14
The buried oil and gas pipeline is one of the most vulnerable infrastructures. Underground structures are among the most vital infrastructures, which include a variety of tunnels, subway lines, gas, oil, and water pipe. The analysis and design of gas and oil pipelines are of importance, because they are long and go through lands with various characteristics and that they are laid beside the faults and sometimes cross the faults. Various studies have already investigated the design process and the damages imposed on the pipelines crossing the faults. Moreover, plenty of studies have been devoted to the investigation of the effect of wave propagation method on the seismic behavior of steel pipelines. Underground structures are entitled to particular analytical conditions due to their length and continuity. Furthermore, their design and implementation are of utmost importance due to the high and strategic costs of repair and the threats and damages to the people's lives after the earthquake. This paper focuses on the three dimensional modeling of transmission pipelines with the length of 1000 meters, in a way that the effect of boundary conditions on the responses is insignificant. Nonlinear springs were employed to model the soil, considering the ASCE equations as well as taking soil-pipe slippage into consideration. This paper also aims to investigate the effect of (longitude) P-wave propagation on the amount of strain belonging to steel pipeline made of x60. To this end, MATLAB and ABAQUS software was used to carry out numerical analysis. The results show that the speed of wave propagation as well as accelerograph frequency content significantly affects the responses and amounts of strain in soils whose speed in hard soils with higher wave propagation is less than that of looser soil with lesser wave propagation.
سازه‌های مدفون به‌علت طویل و پیوسته بودن، شرایط خاص تحلیلی دارند. خطوط لوله در شرایط طبیعی از خاک با لایه‌ها و ویژگی‌های متفاوت عبور می‌کند. هدف از انجام آنالیز، بررسی تأثیر انتشار موج طولی p بر روی مقادیر کرنش‌های خط لوله فولادی است. برای انجام آنالیزهای عددی از نرم‌افزارهای آباکوس و متلب استفاده شد. یکی از روش‌های متداول مدل‌سازی خطوط لوله، استفاده از سیستم اندر کنشی فنر ـ لوله است. اما مشکل روش مذکور، عدم توانایی مدل‌سازی انتشار امواج در خاک‌های لایه‌یی ناموازی است. در نوشتار حاضر با مدل‌سازی اندرکنش خاک و سازه، ایجاد شرایط مرزی مناسب و بررسی نحوه‌ی انتشار امواج و موج‌های برگشتی فراهم شده است. اختلاف روش مورد استفاده در مدل‌سازی با روش استاندارد فنر ـ لوله برابر با ۳٫۴\٪ است. همچنین موج برگشتی در مدل مذکور برابر با ۵\٪ بوده است. همچنین مشخص شد با مدل‌سازی خاک‌های لایه‌یی، مقادیر کرنش تا ۲۰\٪ افزایش می‌یابد.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20879_cf7a00b5d9a340e728e16351f1aa48fd.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
DEVELOPMENT OF DIFFERENTIAL QUADRATURE METHOD IN SINGLE-PHASE FLOW SIMULATION IN POROUS HYDROCARBON'S RESERVOIRS
توسعه ی روش دیفرانسیل کوادراچر در شبیه‌سازی جریان تک فاز در محیط متخلخل مخازن هیدروکربنی
15
25
20881
10.24200/j30.2018.1939.2026
FA
اشکان
صالحی
دانشکده ی مهندسی عمران، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
سیدحامد
معراجی
دانشکده ی مهندسی عمران، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
محمد
واقفی
دانشکده ی مهندسی عمران، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
Journal Article
2017
01
08
In order to calculate the accurate prediction of fluid pressure in the reservoir and hydrocarbon's reservoir's simulation, numerical methods were developed. Different numerical methods, including finite difference method (FDM), finite element method (FEM), boundary element method (BEM), and finite volume method (FVM), were used to solve various engineering problems. However, using these approximate numerical methods, the problem formulation becomes more complicated, and considerable computational effort is required to obtain acceptable solutions. To this end, researchers are always looking for more efficient and accurate numerical methods to increase the ability of numerical modeling. In this research, the development of the Differential Quadrature Method (DQM) in the fields of numerical simulation of hydrocarbon reservoirs and fluid flow in porous media is studied. DQM is a numerical method to solve nonlinear partial differential equations developed in the 1970s based on the integral quadrature. In the DQM model, partial derivatives of a function in one coordinate direction are set to the linear sum of weighted values of the function at all points along that direction. DQM has a simple formulation, low computational cost, and high accuracy with respect to other conventional numerical methods, employed frequently in various engineering fields. Fluid motion in a porous hydrocarbon reservoir is governed by partial differential equations. Several numerical methods have been used so far to solve these equations. In this study, differential quadrature method is used to solve the governing equations. For this purpose, several different flow simulations in a porous hydrocarbon's reservoir (including one-and-two-dimensional problems, compressible and incompressible stones, etc.) are considered. The obtained results and their degree of accuracy are compared with the already available analytical and numerical data found in the literature, and on that basis, it is concluded that DQM generates accurate results, is very easy to formulate and operate, does not need large mesh size, and is very time-efficient.
در نوشتار حاضر، توسعه‌ی روش نوین دیفرانسیل کوادراچر در حوزه‌ی شبیه‌سازی عددی مخازن نفتی و جریان سیال در محیط متخلخل ارائه شده است. جریان سیال در مخازن نفتی از یک معادله‌ی دیفرانسیل جزئی پیروی می‌کند که برای حل آن از روش دیفرانسیل کوادراچر (DQM) استفاده می‌شود. در این راستا، روش دیفرانسیل کوادراچر که بر روی یک شبکه پیاده‌سازی شده است، کاملاً تشریح شده است. جهت حل عددی معادلات، از روش دیفرانسیل کوادراچر و تفاضل مرکزی به ترتیب جهت گسسته‌سازی مشتقات مکانی و زمانی استفاده شده است. برای ارزیابی و حل عددی، چند مسئله‌ی نمونه‌ی یک بعدی و دو بعدی حل و نتایج با حل تحلیلی و داده‌های روش تفاضل محدود مقایسه شده است. نتایج حاصل، حاکی از تطابق خوب نتایج به‌دست آمده با نتایج حل تحلیلی است. همچنین حل حاصل از روش تفاضل محدود، نشانگر سرعت بیشتر در رسیدن به دقت موردنظر و هزینه‌ی محاسباتی کمتر است.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20881_ea575071bd2ce6da53a62a2b147ea96c.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
مطالعه ی آزمایشگاهی الگوی جریان پیرامون سری پایه ی پل سه تایی عمود بر جهت جریان مستقر در قوس ۱۸۰ درجه با بستر صلب
27
37
20877
10.24200/j30.2018.1978.2050
FA
محمدجواد
طبیب نژاد مطلق
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
محمد
واقفی
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
سیدشاکر
هاشمی
دانشکده مهندسی عمران ، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
Journal Article
2017
02
05
Bridge piers are highly susceptible and sensitive to scouring effects, so careful determination of scour depth and measurement of the scour hole would lead to more properly designed pier foundation. In this study, by using laboratory equipment and field observation, evaluation of flow pattern in sharp bend with rigid bed and series of triplex bridge piers that are perpendicular on direction of flow proceeds. In order to measure three dimensional components of velocity, an ADV velocimeter was used. The Flume has width and curvature angle equal to 1m and 180 degree respectively. The ratio of the central radius by channel width is 2 so the flume belongs to Sharp bend group. In order to the creation of rough bed aggregates with an average diameter of 1.5 mm were gluing to the bed of the flume. Note that flow condition such as depth and discharge was chosen so that if an experiment is performed with live bed, the condition would be close to motion threshold. In this study, a series of the perpendicular pier were used at the position of 90 degrees and in direction of perpendicular on flow. This study has proceeded to the analysis of how formation of vortexes, content of length and width of channelized zone, dimensions of created vortexes at piers upstream and downstream, and the position of maximum velocity in various levels toward floor in plan. The most important results are that effecting zone of piers on separation zone of streamlines from each other in the longitudinal direction is 1.4 pier diameter to the upstream and 3.5 pier diameter to the downstream. Also in direction of perpendicular on flow, it is approximate 1.4 pier diameter to the inner bank of the first pier and 1 pier diameter to the outer bank of the third pier. The detailed discussion and conclusion of this study are presented in the main text of the paper.
در نوشتار حاضر، به بررسی الگوی جریان در قوس تند با بستر صلب و توأم با سری پایه‌ی پل سه‌تایی عمود بر جهت جریان پرداخته شد. شرایط جریان از قبیل عمق و دبی به نحوی انتخاب شد که در صورت انجام آزمایش با بستر متحرک، شرایط نزدیک به آستانه‌ی حرکت برقرار شود. پژوهش حاضر به بررسی و تجزیه و تحلیل نحوه‌ی شکل‌گیری گردابه‌ها، میزان طول و عرض ناحیه‌ی جداشدگی، ابعاد گردابه‌های ایجاد شده در بالادست و پایین‌دست پایه‌ها و نحوه‌ی تغییر موقعیت سرعت بیشینه در ترازهای مختلف نسبت به بستر در پلان پرداخته و نتایج حاصل از آن را ارائه کرده است. از مهم‌ترین نتایج پژوهش حاضر این است که ناحیه‌ی اثرگذاری پایه‌ها در جدایی خطوط جریان از یکدیگر در جهت طولی ۱٫۴ قطر پایه به سمت بالادست و ۳٫۵ برابر قطر پایه به سمت پایین‌دست و در جهت عمود بر جریان تقریبا ۱٫۴ برابر قطر پایه به سمت ساحل داخلی اولین پایه و ۱ برابر قطر پایه به سمت ساحل خارجی پایه‌ی سوم است.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20877_b6084866846db24332059399de7d6b97.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
OPTIMAL PERFORMANCE-BASED SEISMIC DESIGN OF SHEAR BUILDINGS USING ENDURANCE TIME METHOD
طراحی بهینه لرزه‌ای سازه‌های برشی بر اساس عملکرد با استفاده از روش زمان دوام
39
50
20874
10.24200/j30.2018.1947.2033
FA
سید محسن
میری
دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل - دانشگاه اصفهان
حسین
تاجمیر ریاحی
دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل - دانشگاه اصفهان
Journal Article
2017
02
06
Recently, with progress in earthquake engineering and design of structures, the performance-based seismic design is becoming more popular. However, finding the optimum structure that satisfies the performance limitation of this method is a hard task. In this study, the applicability of endurance time method in optimal performance-based design is evaluated using uniform deformation theory. First, shear building structures are optimized for a set of records, representing a specified seismic hazard level using time-history analysis and uniform deformation theory. This is done for a different number of stories ranging from 5 to 15. In addition, different target ductilities are used for uniform deformation procedure ranging from 1 to 8. Sets of ground motions used in this study are obtained from the SAC project and represent different seismic hazard levels. The results show that the optimized structure for a specific seismic hazard level does not necessarily show appropriate performance at other seismic hazard levels.However, the performance of optimized structures for another set of ground motions with the same seismic hazard level is satisfactory. Consequently, using a try-and-error process, the structure's performance is improved to a certain extent; however, it is not yet ideal and also the stiffness of the structure increases. This process is time-consuming and insufficient for engineering application. Therefore, endurance time method is utilized to find optimal structures with a proper performance at different seismic hazard levels. ETA40g acceleration functions are used since they are more compatible with the ground motions used before. The results of endurance time method are compared with those obtained for ground motions. It is shown that the results of endurance time analysis are consistent with those obtained from time history analysis of the set of records. Distribution of story shears and deformations are compatible in two methods. Finally, an effective technique is presented in which the structural performance is simultaneously improved at all seismic hazard levels.
در پژوهش حاضر، قابلیت کاربرد روش زمان دوام در طراحی بهینه‌ی سازه‌ها براساس عملکرد به کمک تئوری تغییرشکل یکنواخت ارزیابی شده است. ابتدا سازه‌های برشی تحت مجموعه‌ی رکوردهای معرف یک سطح خطر لرزه‌یی، با استفاده از تحلیل تاریخچه‌ی زمانی و براساس تئوری تغییرشکل‌های یکنواخت، بهینه شده است. نتایج نشان می‌دهد که بهینه بودن سازه در یک سطح خطر لرزه‌یی، الزاماً منجر به رفتار مناسب سازه در سایر سطوح نمی‌شود. سپس با اعمال یک پروسه‌ی سعی و خطا، عملکرد سازه در سطوح مختلف تا حدی بهبود بخشیده شد. با توجه به زمان‌بر بودن فرایند ذکر شده، از روش زمان دوام برای یافتن سازه‌ی بهینه در سطوح مختلف لرزه‌یی استفاده شد. نتایج به‌دست آمده از روش زمان دوام، تطابق مناسبی با نتایج حاصل از مجموعه‌ی رکوردها نشان می‌دهد. در انتها، یک روش مؤثر ارائه شده است که به کمک آن عملکرد سازه در تمامی سطوح خطر به طور هم‌زمان بهبود می‌یابد.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20874_574656b5b645c38245ad6f1a1d1f4c7a.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
LABORATORY INVESTIGATION OF INFLUENCE OF GEOCELL ON THE STABILITY OF RAILWAY EMBANKMENTS
بررسی آزمایشگاهی تأثیر ژئوسل در ظرفیت باربری خاکریزهای راه‌آهن
51
63
20882
10.24200/j30.2018.2002.2058
FA
مرتضی
اسماعیلی
دانشکده مهندسی راه آهن- دانشگاه علم و صنعت، ایران
محمدرضا
روزبی نی
دانشکده مهندسی راه آهن- دانشگاه علم و صنعت ایران
سیدرسول
سورانی
دانشکده مهندسی عمران -دانشگاه علم و صنعت ایران
Journal Article
2017
02
27
Due to the procedure of increasing in axial load and speed on the existing railway tracks, need of improvement will be felt over the embankment. In this regard, one of the techniques is the use of geocell in the process of upgrading rail tracks. Therefore determination of the number of geocell's layers and alignment of their positions has a key role in this issue. Since influence of the number of layers and geocell's specifications on stability control and railway embankments' settlement are not specifically discussed in the technical literature, in this paper, by construction and loading of six embankments with m height in laboratory scale of , the influence of the number of geocell's layers with aperture size of $5\times5$ cm and height of 5 cm is studied on the stability of railway embankments. Modulus of elasticity of geocell by implementation of laboratory tensile test was obtained 70 MPa. Crown width and height of embankment in laboratory scale of 1:20, was considered 23 cm \& 50 cm with slope of 1:1 respectively. After construction of separated embankments with adjusting one layer, after that two layers, until five layers, an increasing monotonic load with speed of 1.5 mm/min over embankment's crown until failure was applied. The results showed that the bearing capacity and control settlement of embankments was proportional to the number of geocell layers, as this process would increase until the four layers geocell, rather than decreased in the fifth layers. Bearing \& settlement with four layers of geocell than embankment without any geocell had an increasing of 86.6\% and a decreasing of 37\% over embankment's crown, respectively. In all tests circular sliding surface was superficial \& cutted the embankment at the top of slope that result in horizontal cracks at the levels of first \& second layers over the embankment's slope.
در روش تقویت خاکریزهای خطوط ریلی به کمک ژئوسل، تعیین تعداد لایه‌های ژئوسل و تراز قرارگیری آن‌ها نقشی کلیدی ایفاء می‌کند. از آنجا که در ادبیات فنی، تأثیر تعداد لایه و مشخصات ژئوسل در کنترل پایداری و نشست خاکریزهای راه‌آهن مشخصاً بررسی نشده است، در نوشتار حاضر با ساخت و بارگذاری ۶ خاکریز ۱۰ متری در مقیاس ۲۰:۱ آزمایشگاهی، تأثیر تعداد لایه‌های ژئوسل با ابعاد چشمه‌ی $5\times{5}$ سانتی‌متر و ارتفاع ۵ سانتی‌متر در پایداری آن‌ها بررسی شده است. پس از اعمال بارگذاری یکنواخت افزایشی بر تاج خاکریز تا لحظه‌ی گسیختگی، نتایج حاکی از افزایش ظرفیت باربری خاکریز و کاهش نشست متناسب با افزایش تعداد لایه‌ی ژئوسل است؛ به‌طوری که روند مذکور تا ۴ لایه‌ی ژئوسل به‌صورت افزایشی و پس از جای‌گذاری لایه‌ی پنجم روندی کاهشی داشته است. میزان افزایش باربری با جای‌گذاری ۴ لایه‌ی ژئوسل نسبت به خاکریز بدون ژئوسل ۳۸٫۶\٪ و میزان کاهش نشست تاج در باربری یکسان ۳۷\٪ بوده است.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20882_9da70075597b70dd86a1b519091d7b12.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
THE EXPERIMENTAL STUDY OF THE NANO-SILICA EFFECT ON THE STRENGTH AND CONSOLIDATION PARAMETERS OF KARAJ CLAY SOILS
بررسی آزمایشگاهی اثر نانوسیلیس در پارامترهای مقاومتی و تحکیم خاک‌های رسی کرج
65
72
20876
10.24200/j30.2018.2007.2061
FA
علی محمد
رجبی
پردیس علوم، دانشکده‌ی زمین شناسی، دانشگاه تهران
علیرضا
حیدری عبداللهی
دانشکده فنی مهندسی، گروه عمران، دانشگاه قم
Journal Article
2017
03
15
Nowadays, improving problematic soils is considered as one of the geotechnical engineering challenges. Since the problematic soils have a secondary origin that are the results of chemical weathering, they have a wide range of dispersive characteristics. One of these types of soils is clay that causes many problems in the engineering project. These problems are related to their specifications, such as week strength, settlement, and dispersivity problems. One of the treatment methods of the mentioned problems is chemical soil stabilization. In this study, by adding nano-silica to a kind of clay in the city of Karaj (west of Tehran), the strength behavior of this type of soil was investigated. For this purpose, having conducted index and identification tests on the natural soil, we added nano-silica to the studied soil with 0.5, 1, 2, 3, 4, and 5 percent. Then, the direct shear, unconfined compressive strength, and consolidation tests were conducted on these soils. Moreover, imaging was captured by scanning electron microscopy (SEM) to evaluate and compare the textural features of the soil, before and after the stabilization process. The results show that adding nano-silica up to 2 percent leads to uniaxial compression strength enhancement, the shear strength parameters (including cohesion and internal friction angle), and reduction of the compressibility and swelling coefficients of the studied soil. In this study, it is clearly indicated that the technique of soil stabilized with nano-silica is a very effective method of ground improvement, which improves the shear strength, the unconfined compression strength, and the consolidation parameters of soil; consequently, it enhances the stability of structures, such as foundation and roadbed. With the development of the construction technology, this improvement technique can be considered as a practical method for improvement of strength behavior of clay in many fields of geotechnical engineering.
امروزه بهسازی خاک‌های مسئله‌دار به عنوان یکی از چالش‌های مهندسان ژئوتکنیک مورد توجه زیادی قرار گرفته است. از آنجا که خاک‌های مسئله‌دار، منشأ ثانویه دارند و حاصل هوازدگی شیمیایی هستند؛ معمولاً پراکندگی زیادی در سطح زمین دارند. از جمله خاک‌های مسئله‌دار، رس‌ها هستند که با توجه به خصوصیات ضعیف مقاومتی، مشکلات نشست و پتانسیل واگرایی خود، مشکلات زیادی را در بستر سازه‌ها ایجاد می‌کنند. یکی از روش‌های کنترل مسائل ناشی از خاک‌های مسئله‌دار، تثبیت شیمیایی آن‌هاست. در مطالعه‌ی حاضر، با افزودن نانوسیلیس به نوعی از خاک رسی پهنه‌ی شهر کرج، رفتار مقاومتی خاک‌های مسئله‌دار بررسی شده است. به این منظور پس از انجام آزمایش‌های شاخص روی خاک پایه، نانوسیلیس در درصدهای ۰٫۵، ۱، ۲، ۳، ۴ و ۵ به خاک مورد مطالعه افزوده و آزمایش‌های برش مستقیم، مقاومت فشاری تک‌محوری و تحکیم روی آن‌ها انجام شده است. همچنین به منظور بررسی و مقایسه‌ی ویژگی‌های بافتی، خاک قبل و بعد از تثبیت با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) تصویربرداری شده است. نتایج نشان داد که افزودن نانوسیلیس تا ۲\٪، موجب افزایش پارامترهای مقاومتی (شامل چسبندگی و زاویه‌ی اصطکاک داخلی) و کاهش ضرایب تراکم‌پذیری و تورم خاک مورد مطالعه شده است.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20876_c55cb7a3a57f23c11b3ed80f613e8863.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
STUDY OF STIFFNERS GEOMETRY EFFECTS ON INCREASING ENERGY ABSORPTION OF DIFFERENT TYPES OF LINK BEAM IN ECCENTRICALLY BRACED FRAME
بررسی تأثیر پارامترهای هندسی سختکنندهها در انواع تیر پیوندِ قاب‌های مهاربندی واگرا در افزایش جذب انرژی
73
81
20883
10.24200/j30.2018.2060.2080
FA
مسعود
مجرد
دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان
مریم
داعی
دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان
مهرداد
حجازی
دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان
Journal Article
2017
03
02
The strength and stiffness of an eccentrically braced frame (EBF) can be similar to a concentrically braced frame, while simultaneously its energy dissipation capacity can be same as a moment resisting frame. In EBF, strength and stiffness are provided by braces and ductility and energy dissipation by link. Therefore, link beam is one of the most important key factor in the seismically response of EBF. In the strong earthquake, link beam is passed into the plastic zone and causes the other frame components remain elastic. In general, behavior of EBF is dependent on the link member design. Therefore it must be ductile enough to dissipate energy and prevent the collapse of frame. The link member is reinforced with stiffeners. The stiffeners delay local buckling of flange and increase cyclic ductility of the beam. Existing provisions for stiffeners design are developed based on short link beam behavior (shear behavior), and there are used for intermediate and long link beams regardless of bending considerations related to these types of link beams. In this paper, effects of geometrical properties of stiffeners and also link beam section are investigated for long, intermediate and short link beams. For this purpose, 25 link beams with different sections and lengths are simulated under static cyclic load by finite element software ABAQUS based on AISC seismic provisions. As a result, effects of different geometrical properties are discussed and suggestions for improving the energy dissipation of link presented. The results show that stiffeners tend to move towards the ends in the intermediate link beam and one of the stiffener can be removed in the short link beam. The stiffener thickness can not have a significant impact on the seismic response of link beam, while the efficient arrangement of stiffeners depend on the ratio of width to depth of beam section in long and intermediate link beams.
تیر پیوند در قاب‌های مهاربندی واگرا، مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده‌ی رفتار لرزه‌یی سیستم مذکور است. استفاده از سخت‌کننده‌های میانی با به تأخیر انداختن کمانش جان می‌تواند شکل‌پذیری را در سیستم قاب‌های مهاربندی واگرا افزایش دهد و قابلیت جذب انرژی را بهبود بخشد. ضوابط موجود برای طراحی سختکنندهها در آیین‌نامه، براساس تیرهای پیوند کوتاه تحت برش بوده و بدون درنظر گرفتن اثر خمش در تیرهای متوسط نیز اعمال شده است. در نوشتار حاضر، تأثیر جزئیات سختکنندهها و هندسه‌ی مقطع تیر پیوند در قالب آنالیز حساسیت در انواع تیر پیوند بررسی شده است. برای این منظور، رفتار ۲۵ نمونه تیر پیوند با مقاطع و طول‌های مختلف تحت بارگذاری چرخه‌یی براساس ضوابط لرزه‌یی AISC، در نرم‌افزار اجزاء محدود آباکوس شبیه‌سازی و پیشنهادهایی به منظور بهبود عملکرد و قابلیت جذب انرژی تیر پیوند ارائه شده است. نتایج نشان می‌دهد که در تیرهای متوسط با تغییر آرایش سختکنندهها، عملکرد آن‌ها بهبود می‌یابد. همچنین تأثیر هندسه‌ی مقطع و نقش بال‌ها در عملکرد و ضوابط مربوط به طراحی سخت‌کننده‌های انواع تیر پیوند نشان داده شده است.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20883_89ee399281aeb43dc8e2e761959d8935.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
ASSESSMENT OF THE EFFECT OF COLUMN BASE CONNECTION ROTATIONAL STIFFNESS ON SEISMIC BEHAVIOR OF THE STEEL MOMENT FRAMES
ارزیابی تأثیر سختی دورانی اتصال پای ستون در عملکرد لرزه یی غیرخطی قاب های خمشی فولادی
83
92
20884
10.24200/j30.2018.2132.2103
FA
عباس
سیوندی پور
دانشکده‌ی مهندسی عمران و نقشه برداری، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان
محسن
گرامی
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
محمدهادی
تقدیسی
دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
Journal Article
2017
04
23
Column base connections are commonly used to connect steel columns to concrete foundations in seismically designed Steel Moment Resisting Frames (SMRFs). These connections are economical for mid-to high-rise frames in which exposed base plate connections (affixed to the footing with anchor) are impractical owing to the necessity of thick base plates and numerous anchor rods. The bolts are cast into the concrete base in location tubes or cones and fit anchor plates to prevent pullout. High-strength grout is poured into the space below the plate. Column base connections are one of the most critical structural connections. Understanding the behavior and performance of these connections come in handy for designing this type of connections, especially in the seismic design of the structures. Such column bases are often only subject to axial compression and shear. However, uplift and horizontal shear may be a design case for column bases in braced bays. The way in which horizontal shear forces are transferred to the foundation is not well researched. Some designers check the resistance of the holding down bolts, and ensure that they are adequately grouted. This practice has been successfully followed for portal frame bases, which carry a significant shear. In column base connection, it can be said that the rotational stiffness is the only feature that links uncertainty in column base connection to structures such that a change in them can change rotational stiffness and, as a result, change the dynamic characteristics and seismic response of structures. In the present study, by considering the sensitivity mentioned above, the effects of rotational stiffness and the strength capacity of column base connection on behavior and seismic performance of steel moment frame have been evaluated by Modal Pushover Analysis (MPA) and Nonlinear Dynamic Analysis (NLDA) methods. The results show that the rotational stiffness of the column base connection effects on the dynamic properties of structures such as pushover curve, story drift, and ductility as well as the analysis of models together with different rotational stiffness showed that structures in combination with semi-rigid rotational stiffness are much better in designs.
اتصال‌های پای ستون، یکی از مهم‌ترین بخش‌های هر سازه است. درک بیشتر رفتار و عملکرد اتصال پای ستون می‌تواند در طراحی دقیق‌تر به خصوص در طراحی لرزه‌یی هر سازه مفید واقع شود. در اتصال‌های پای ستون می‌توان از سختی دورانی به‌عنوان تنها پارامتر تأثیرگذار میان عدم قطعیت‌های موجود در اتصال پای ستون و سازه که تغییر در آن‌ها باعث تغییر سختی دورانی و در نتیجه سبب تغییر ویژگی‌های دینامیکی و لرزه‌یی سازه می‌شود، نام برد. در مطالعه‌ی حاضر با توجه به حساسیت ذکر شده، تأثیر سختی دورانی و مقاومت اتصال پای ستون در رفتار و عملکرد لرزه‌یی ساختمان‌های فولادی به روش‌های تحلیل استاتیکی غیرخطی مودال (MPA) و تاریخچه‌ی زمانی (NLDA) ارزیابی شده است. نتایج نشان داد که سختی دورانی اتصال پای ستون در ویژگی‌های دینامیکی سازه، منحنی ظرفیت سازه، جابه‌جایی نسبی طبقات و شکل‌پذیری تأثیر می‌گذارد. همچنین اتصال پای ستون با رفتار شبه صلب مطلوبیت بیشتری در طراحی سازه‌ها دارد.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20884_3cfcab220bc3d3ea7334761700dc8588.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
ANALYSIS OF CONDITION PHYSICAL HOMOGENOUS EARTH DAM IN OVER TAPPING
تحلیل رفتار مدل فیزیکی سد خاکی همگن در شرایط روگذری جریان
93
104
20885
10.24200/j30.2018.1984.2051
FA
سعید
صالحی
گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
اسماعیل
کاهکش
گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
کاظم
اسماعیلی
گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
عاطفه
ارفع
گروه علوم و مهندسی آب، دنشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
Journal Article
2017
05
07
Dams failure by the over tapping from them is common that have property and environmental damage. So, this research scheduled for showing dam failure. For collecting soil mechanic parameters and them effects on time failure Used from experimental models such as downstream. Therefor in Laboratory were made earth dam models with similar downstream and upstream slopes that slops were 1:1 and 1:2 slop in down and upstream dam. For embanked models used three types of soil which one model constructed S soil and two models from SC soil). Six earths dam's models were made in glass flume. Soils used had 1.05, 0.51 and 0.07millimeter diameter average and respectively angle internal friction were 14, 18 and 23. Experiments were done with putting up head water in pound with maximum level. Score profiles were depicted while water passes was started in step of time. Accordingly, height and width of score gap determined with point gage and laser meter in time steps. In first model with coarse-grain soil showed that gap width of score was stable in passing time but height of gap is formed to waterfall which this height was changed accelerate. In this case score model was depth. Additional, in second model that prepared with 25 percent core soil (adhesive soil) and 75 percent fine soil (non-adhesive soil). During the time width gap was increased because energy lost from hydraulic jumps below slop couldn't overcame top of dam's models so score profile showed that water fall with high was formed floor of slop. This waterfall until dam failure was stable. Finally. By considering Mechanic Soil Parameter in Coulomb tension behaviors of dams was analyzed. Also, in third model that prepared with 50 percent core soil (adhesive soil) and 50 percent fine soil (non-adhesive soil) diagrams of score was depicted. In this model during the time score gap width was increased but in gap height was formed with several waterfalls. Height of waterfalls were less height from second model. This case was effect on dam failure. Generally, with increases average diameter and angle internal friction effect on decrease time failure and made increase. In addition, mount of score in models was calculated and was investigated.
پژوهش حاضر بر مبنای بررسی آزمایشگاهی مکانیزم شکست سد خاکی و عوامل مؤثر در آن پایه‌گذاری شده است. با توجه به اینکه شیب وجه پایین‌دست سد خاکی، تأثیر زیادی در زمان و نحوه‌ی خرابی دارد، بدین منظور ۲ مدل از سد خاکی با شیب یکسان بالادست و پایین‌دست (۱:۱ و ۱:۲) برای ۳ نوع خاک (۱ مدل از خاک S و ۲ نوع خاک Sc) ساخته شد. خاک مورد استفاده در ساخت مدل‌ها، از نوع چسبنده و غیرچسبنده با قطر متوسط ۱٫۰۵، ۰٫۵۱ و ۰٫۰۷ میلی‌متر و زاویه‌ی اصطکاک داخلی به ترتیب ۱۴، ۱۸، و ۲۳ درجه هستند. زمان تخریب سد و نحوه‌ی آن برای دبی‌های سیلابی موردنظر بررسی شد و نتایج نشان داد که به‌طور کلی با افزایش قطر متوسط ذرات و زاویه‌ی اصطکاک داخلی نمونه‌ها، زمان شکست کاهش و دبی بیشینه‌ی عبوری از شکاف فرسایشی افزایش می‌یابد. همچنین میزان سطح آب‌شستگی در شکاف فرسایشی در مدل‌ها برداشت شد که نتایج نشان داد.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20885_92cad8e05ca788dc7475183dd19c959b.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
ADAPTIVE FINITE ELEMENT ANALYSIS USING H-REFINEMENT AND INTERPOLATION COVER FUNCTIONS
تحلیل تطبیقی اجزاء محدود به‌وسیله‌ی روش‌های تظریف h و توابع غنی‌ساز پوششی
105
113
20880
10.24200/j30.2018.2140.2106
FA
حامد
ارزانی
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
مهرشاد
قربانزاده
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
الهام
خوشباور راد
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
Journal Article
2017
05
13
Nowadays, numerical methods are known to be effective solutions to scientific problems. The most popular numerical methods include finite difference method, finite volume method, finite point method, and the finite element method. The standard finite element method may go through difficulty with highly-curved boundaries, and it lacks enough accuracy. In this method, another challenge is to generate finite element mesh by proper numbers, types, and orders of elements. Aimed at decreasing the computational costs of discretization and increasing the solution accuracy, a suitable solution is of great importance in this method. This paper presents a method to improve the meshes and accuracy of solutions regarding elasticity problems. In this paper, two techniques of h-refinement and h-enrichment are used by interpolation cover functions. Initially, regions exceeding the value of allowable error are detected. Mesh improvement is done through h-refinement for the elements existing in those regions. The total error of the domain is, thus, reduced and limited to the allowable range. To increase the accuracy of solutions to an excellent level, the results of mesh refinement are reassessed in the next step, and the nodes exceeding the value of allowable error are determined. The method proposed here improves the region by interpolation cover functions and yields solutions of appropriate accuracy. The advantages of the proposed method include standard norm and its error determination, adaptive mesh generation, its validation for many 2D elasticity problems with extreme complexity within their domains, and automatic performance in both steps of h-refinement and determining the order of cover enrichment functions. This method can considerably reduce the computational attempts and properly enhance the accuracy of analytical results. This paper attempts to use fewer elements at the beginning and, then, introduces an individual generated indicator to determine the order of cover enrichment functions. In fact, it aims to suggest a method for automatic refinement in 2D problems. A comparison of solutions achieved by the proposed method with those of other approaches as well as the exact solutions for linear elasticity examples implies acceptable efficiency and accuracy of the proposed method.
در نوشتار حاضر، روش‌های تظریف h و غنی‌سازی با استفاده از توابع درون‌یاب پوشش برای اصلاح شبکه‌بندی و بهبود دقت جواب‌های مسائل کشسانی ارائه و به کمک برآوردکننده‌ی خطا، ابتدا نواحی با خطای بیش از حد مجاز شناسایی شده‌اند. و سپس اصلاح شبکه‌بندی برای المان‌های موجود در نواحی مذکور، به وسیله‌ی روش تظریف h اعمال شده و بدین وسیله خطای حاکم بر کل حوزه‌ی مسئله کاهش یافته و در محدوده‌ی مجاز تعیین شده قرار گرفته است. در گام بعدی، به‌منظور بالا بردن دقت پاسخ‌ها در یک سطح عالی، نتایج به دست آمده از شبکه‌بندی تظریف شده بار دیگر بررسی و این بار گره‌های با خطای بالاتر از مقدار خطای مجاز تعیین شدند. در این مرحله، روش ارائه شده با استفاده از توابع درون‌یاب پوشش، نتایج موجود را اصلاح و پاسخ‌هایی با دقت مطلوب به دست داد. مقایسه‌ی جواب‌های حاصل از روش‌های پیشنهادی با روش‌های دیگر پژوهشگران و نیز جواب دقیق برای مثال‌هایی در حوزه‌ی کشسانی خطی، حکایت از کارایی و دقت قابل‌قبول روش‌های پیشنهادی دارد.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20880_4a91a2632259bfeb28c052069c558843.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
EXPERIMENTAL STUDY ON PERFORMANCE OF REINFORCED SOIL EMBANKMENT OVERLYING SHALLOW VOID
مطالعه آزمایشگاهی عملکرد خاکریز مسلح‌شده روی حفره کم عمق
115
121
20886
10.24200/j30.2018.2026.2070
FA
رضا
پورحسینی
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه یزد
علی
صالحی رضا آبادی
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه یزد
کاوه
سعیدنیا
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه یزد
Journal Article
2017
01
22
Underground voids can cause many problems and dangers to the structures in urban areas and this issue can be intensified with time. These voids are made naturally or artificially and may be situated near or underneath of structures. Since shallow voids are located near to the ground surface, their impact can be extended to ground level and cause significant ground settlements or collapse of the voids. Soil reinforcement is currently utilized in the form of physical stabilization over the void crowns. The purpose of this research is to experimentally investigate the impacts of soil reinforcement arrangement on the performance of soil embankment and void stability. Therefore, a physical model designed with void diameter equal to 20cm and the scale of 1:50. The model satisfied plane strain conditions along void axes. For this purpose, poorly graded silica sand (SP) was used for the soil strata in the model tank and a thin plate of aluminum which coated with thin sand layer, was used to represent soil reinforcement. Performance of soil reinforcement was studied through the development of 15 different models. These models loaded sequentially by void air pressure reduction. Void air pressure and soil settlement at failure point, and also soil settlement after void collapse were measured to assess the performance of these models.Experimental results indicated that the performance of reinforced soil was improved when the depth of reinforcement placement increased from the soil surface and the number of reinforced layers were added. The number of reinforcement layers that would improve the performance considerably was limited to a certain number (i.e. two layers in this study). Finally, the results indicated that using reinforcement with more width around the void area would improve soil stability in the model, but this improvement can only be significant under a certain reinforcement width to void diameter ratio (i.e. three times of the void diameter in this study).
در پژوهش حاضر، پایداری حفره‌های کم‌عمق زیرزمینی و پوشش خاک ماسه‌ی مسلح آن به صورت آزمایشگاهی مطالعه شد. تأثیر عواملی، مانند: عمق استقرار، تعداد لایه‌ها، و طول مسلح‌کننده در نشست سطحی، معیاری از عملکرد با کاهش پیوسته‌ی فشار هوای حفره ارزیابی شد. واکنش حفره به شرایط محیطی با تغییر فشار هوای وارد بر پوسته‌ی نازک آن شبیه‌سازی شد. فشار هوا و نشست سطحی، یک لحظه قبل از ناپایداری حفره و نیز نشست نهایی پس از فروریزی کامل حفره به عنوان شاخصی از عملکرد مسلح‌سازی انتخاب شدند. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که با افزایش تعداد لایه‌های مسلح‌کننده، پوشش خاکی روی حفره، عملکرد بهتری در تحمل نشست بیشتر دارد؛ اما این بهبود وضعیت به تعداد لایه‌ی معینی محدود است. همچنین با افزایش طول مسلح‌کننده، عملکرد پوشش خاکی بهتر می‌شود؛ اما این تأثیر فقط تا طول معینی، متناسب با قطر حفره قابل توجه است.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20886_155f4603b76e476b3e0dec9a1d5b4c50.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
EXPERIMENTAL INVESTIGATION ON BEHAVIOR OF SOIL BED CONTAINING RUBBER-SOIL MIXTURE LAYER
بررسی رفتار بار - نشست مخلوط خاک و خرده لاستیک
123
132
20878
10.24200/j30.2018.2116.2093
FA
رضا
ذاکری
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
سید ناصر
مقدس تفرشی
دانشکده مهندسی عمران - دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
0000-0002-7149-6686
Journal Article
2017
03
15
The waste tire is one of the fastest growing industries in the world, as recycling them have become one of the major challenges worldwide. Successful use of waste rubber as rubber-soil mixture (RSM) in improving the soil properties is ensured in a given geotechnical application when appropriately used. The present study provides an approach for the use of granular rubber as rubber-soil mixture layer in soil backfill. The behavior of soil alone and reinforced soil by one layer of RSM was investigated by standard CBR apparatus with load rate of 1.27 mm/min on samples. The rubber used in the RSM layer was granulated rubber, produced from waste tires. Four sizes of rubber particles of 1.26, 2, 2.83, 4.76 mm, four rubber contents of 2.5, 5, 7.5, and 10\% and three surcharges of 0, 2 and 4 kg were used. The provision of RSM layer might reduce the penetration of loading plate and increase CBR value. The results of the tests depict that the bearing capacity increases up to 75\% by using the optimum rubber content of 7.5\% in the RSM layer. Also the effect of RSM layer thickness of 1, 1.5, 2 and 3 cm on the behavior of sample was investigated. The results show that using the soil layer of 1.5 cm over RSM layer increases the bearing capacity of sample, especially for penetration of less than 5 mm. Overall; the results of tests demonstrate that the inclusion of waste granular rubber in soil with appropriate rubber size, rubber content and soil layer over RSM laye could improve the strength and deformation behavior of road beds substantially. On the basis of the study, the concept of using rubber-soil mixture layer not only improve the performance of shallow footings, embankment and road construction, but also, the environmental impacts of waste tires are attenuated by using as composite materials in civil works.
در نوشتار حاضر، به منظور بررسی اثر اندازه‌ی دانه‌های خرده‌لاستیک، نسبت خرده‌لاستیک، اثر سربار و ضخامت لایه‌ی خاک فوقانی در رفتار مخلوط خاک و خرده‌لاستیک، تعدادی آزمایش نفوذ سنبه بر روی خاک بدون افزودنی و مخلوط خاک ـ خرده‌لاستیک با ۴ اندازه‌ی مختلف از خرده‌لاستیک به ابعاد ۱٫۲۶، ۲، ۲٫۸۳ و ۴٫۷۶ میلی‌متر در درصدهای وزنی ۲٫۵، ۵، ۷٫۵ و ۱۰ و سربارهای صفر، ۲ و ۴ کیلوگرم انجام شده‌است. نتایج نشان می‌دهند که افزودن حدود ۷٫۵\٪ وزنی خرده‌لاستیک با اندازه‌ی بزرگ (۴٫۷۶میلی‌متر) به خاک موجب افزایش ۷۵\٪ در باربری نسبت به خاک بدون افزودنی می‌شود. همچنین با افزایش سربار، باربری مخلوط افزایش می‌یابد اما نرخ افزایش باربری با افزایش آن کاهش می‌یابد. همچنین قرارگیری لایه‌ی خاک با ضخامت ۱٫۵ سانتی‌متر (حدود ۰٫۳ بعد سطح بارگذاری) روی مخلوط خاک با خرده‌لاستیک با اندازه‌ی بزرگ می‌تواند موجب بهبود مقاومت، به خصوص برای مقادیر نفوذ کمتر از ۵ میلی‌متر شود. با افزایش ابعاد دانه‌های خرده‌لاستیک در نسبت اختلاط یکسان با خاک و در محدوده‌ی موردبررسی در آزمایش‌های انجام شده، مقاومت نمونه افزایش یافت.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20878_c21152d513a740be16401febdffcc534.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
IMPROVING EFFLUENT FROM WASTEWATER STABILIZATION PONDS USING DUCKWEED
بهبود کیفیت پساب خروجی از برکه ی تثبیت تصفیه خانه های فاضلاب به کمک عدسک آبی
133
140
20875
10.24200/j30.2018.2033.2077
FA
سولماز
سعادت
دانشکده‌ی مهندسی، بخش مهندسی
راه و ساختمان و محیط زیست، دانشگاه شیراز
حمیده
کللی خورموجی
دانشکده‌ی مهندسی، بخش مهندسی
راه و ساختمان و محیط زیست، دانشگاه شیراز
ایوب
کریمی جشنی
دانشکده‌ی مهندسی، بخش مهندسی
راه و ساختمان و محیط زیست، دانشگاه شیراز
Journal Article
2017
03
15
Waste stabilization ponds have been extensively used in the world for wastewater treatment. Due to their low cost and simplicity of operation and maintenance, stabilization ponds predominate among the small wastewater treatment systems. The low TSS removal efficiency of wastewater stabilization ponds is mainly due to the growth of algae in the maturation ponds. Aquatic plants, such as duckweed, can be successfully used to control algae in wastewaters. Consequently, the use of a modified type of waste stabilization ponds with a floating layer of duckweed on the surface has received growing attention. Duckweed is a floating aquatic plant within the family Lamnaceae that can easily be harvested, providing a potential economic resource as a dietary supplement and nutrient source for livestock. The major mechanism of duckweed plants in the reduction of algal growth is covering the wastewater surface to reduce light penetration. Accordingly, duckweed plants were used in this study. Wastewater effluent collected from maturation pond of Bushehr stabilization pond system was used to evaluate the duckweed plants' efficiency in improving the effluent quality, especially control of algal growth, in a field pilot. The pilot system including two ponds, the duckweed (Lemna gibba L.) inoculated treatment pond and the control one, was constructed under local outdoor natural conditions. Each pond had dimensions of 3m length, 0.5 m width, and 0.5 m depth. The system operated in a continuous mode with a residence time of 15, 10, and 5 days and TSS, COD, pH, EC, $NO_{3}^{-}$,$PO_4^{3-}$; total and fecal coliform was measured. The removal efficiency of duckweed pond was 64\%-90\% for TSS, 46\%- 56\% for COD, 41\%-51\% for $NO_3^-$, 58\%-71\% for $PO_4^{3-}$, 97.2\%-98.7\% for total coliform, and 95.9\%-99.2\% for fecal coliform. The results show that duckweed plants were able to considerably improve the effluent quality, especially for TSS removal.
به دلیل رشد جلبک در برکه‌ی تکمیلی، تصفیه‌خانه‌های فاضلاب با روش برکه، تثبیت راندمان پایینی در حذف TSS دارند. یکی از روش‌های حذف جلبک، استفاده از عدسک آبی است. مکانیسم عدسک، ایجاد پوشش روی سطح آب و ممانعت از نفوذ نور برای رشد جلبک‌هاست. جهت بررسی کارایی عدسک در بهبود کیفیت پساب خروجی از برکه‌ی تثبیت فاضلاب، پایلوتی شامل دو حوضچه، یکی حاوی عدسک و دیگری به‌عنوان شاهد در تصفیه‌خانه‌ی بوشهر ساخته شد. ورودی به دو حوضچه‌ی مذکور از خروجی برکه‌ی تکمیلی تصفیه‌خانه تهیه شد. سیستم به‌صورت پیوسته بهره‌برداری و پارامترهای مختلفی اندازه‌گیری شد. بازدهی حوضچه‌ی عدسک در حذف TSS: ۶۴ تا ۹۰ درصد، COD: ۴۶ تا ۵۶ درصد، نیترات: ۴۱ تا ۵۱ درصد، فسفات: ۵۸ تا ۷۱ درصد، کلیفرم‌های کل: ۹۷٫۲ تا ۹۸٫۷ درصد و کلیفرم‌های مدفوعی: ۹۵٫۹ تا ۹۹٫۲ درصد بود. نتایج حاکی از تأثیر بالای گیاه عدسک آبی در حذف TSS و بهبود کیفی پساب بود.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20875_9d787a2fde1f968b1ae639ab6ec28f2b.pdf
دانشگاه صنعتی شریف
مجله ی مهندسی عمران شریف
2676-4768
35.2
2.1
2019
08
23
DAMAGE DETECTION IN BEAM TO COLUMN CONNECTIONS OF MOMENT FRAMES SUBJECTED TO IMPACT LOAD USING AN OPTIMIZATION METHOD
شناسایی خرابی در اتصال های تیر به ستون قاب‌های خمشی تحت بار ضربه‌یی با استفاده از یک روش بهینه‌سازی
141
151
20887
10.24200/j30.2018.2231.2142
FA
نرگس
پهنابی
گروه مهندسی عمران،دانشگاه شمال، آمل
سیدمحمد
سیدپور
گروه مهندسی عمران، دانشگاه شمال، آمل
Journal Article
2017
06
10
Damage occurrence in all structural systems and their critical components is inevitable during their lifetime. Damage detection in structures is necessary for structural health monitoring, which can increase the safety. If the damage is identifiable in a way, damaged elements can be repaired or replaced and it can prevent the overall failure of the structure. Most of the damage identification methods are concentrated on detecting damage in structural members without considering damage at their connections that most have been seen. Beam to column connections of moment frames play an important role in their performance, because the performance of the structure mainly depends on the stiffness of the connections. Joint damage will change the stiffness of the structure, mass, and damping leading to a change in dynamic responses, such as displacement and acceleration. This principle can be used as a way to detect damage in connections. In this article, an optimization-based method for joint damage identification of moment frames subjected to an impact load is introduced. Spring model based connection simulation is used with flexible elements (springs), and converts the rigid joint to the semi-rigid one. Firstly, the beam-to-column connection in a steel moment frame structure is modeled by a zero length rotational spring at the end of the beam element. For each connection, an end-fixity factor is specified. This parameter has a zero value for a theoretically-pinned joint and a value of one for the theoretically-rigid one. The damage severity in any connection was defined as the reduction of the end fixity factor. Then, the problem of joint damage detection is transformed into a standard optimization problem. An objective function is defined using the acceleration of damaged structure and that of an analytical model obtained via the Newmark procedure. The optimization problem is solved by an improved differential evolution algorithm (IDEA) for determining the location and severity of the joint damage. Two numerical examples are considered to assess the performance of the proposed method and to check the effectiveness of sensor placement in damage detection. The results demonstrate the high efficiency of the proposed method for detecting the location and severity of joint damage, considering noise effects. Besides, an inappropriate location of sensors causes some errors in damage detection procedure, and the method cannot easily identify the damage.
اتصال‌های پای ستون، یکی از مهم‌ترین بخش‌های هر سازه است. درک بیشتر رفتار و عملکرد اتصال پای ستون می‌تواند در طراحی دقیق‌تر به خصوص در طراحی لرزه‌یی هر سازه مفید واقع شود. در اتصال‌های پای ستون می‌توان از سختی دورانی به‌عنوان تنها پارامتر تأثیرگذار میان عدم قطعیت‌های موجود در اتصال پای ستون و سازه که تغییر در آن‌ها باعث تغییر سختی دورانی و در نتیجه سبب تغییر ویژگی‌های دینامیکی و لرزه‌یی سازه می‌شود، نام برد. در مطالعه‌ی حاضر با توجه به حساسیت ذکر شده، تأثیر سختی دورانی و مقاومت اتصال پای ستون در رفتار و عملکرد لرزه‌یی ساختمان‌های فولادی به روش‌های تحلیل استاتیکی غیرخطی مودال (MPA) و تاریخچه‌ی زمانی (NLDA) ارزیابی شده است. نتایج نشان داد که سختی دورانی اتصال پای ستون در ویژگی‌های دینامیکی سازه، منحنی ظرفیت سازه، جابه‌جایی نسبی طبقات و شکل‌پذیری تأثیر می‌گذارد. همچنین اتصال پای ستون با رفتار شبه صلب مطلوبیت بیشتری در طراحی سازه‌ها دارد.
https://sjce.journals.sharif.edu/article_20887_a13ee157cbfa25711cca291d9dd43d58.pdf